کی به اندازه من سیره.

یاد همایون ارشادی تو فیلم *عباس کیارستمی* میافتم که در به در دنبال کسی میگشت که بعد مرگش یا (در واقع خودکشی اش تو یه چاله ) روش خاک بریزه ولی هرکسی رو سوار میکرد و باهاش صحبت میکردو سعی میکرد بفهمونه زندگی اش دست خودشه حق خودشه.. کسی قبول نمیکرد.. که این کارو براش بکنه هیچ کس نمیخواست خیالشو راحت کنه ..

 حالا من انگار شبیه او شده ام..من و ماشینم..

طفلک زندگی بی معجزه من.....