احساس میکنم به اندازه تمام شعرهای دنیا سرشارم ..و سیر

 روح برهنه ی من ...قلب رسوای من ...بخت من ...

و  این همه رمز و شعر که در  تنم هست..... چه کنم.؟

تو ..!!!

تو کاری نکن .تو... توی گوشم بزن

من گریه هایم را میکنم ..

تو با دنیا بساز

من دنیا  بسازم

نجیب ،سر به زیر و وفادار ...با دستهایی که  تا ابد خالی اند... 

یه پسر کوچولو که تکه ای که از قلب بیچاره مان هست...دم عیدی احضارش میکنه

...میمیره ..و من باید خواهرکوچیکشو قانع کنم که خدا اصلا از بدجنسی این کارو نکرده